ピンク★ももこ

วันนี้เป็นวันแรกที่ห้าแพร่งเข้าโรงฉาย เราก็ไม่พลาดค่ะ ไปดูก่อนเลย เพราะอะไรนะหรอ
ก็เพราะพี่อาทิตย์นะสิค่ะ เจ้าพ่อโทรมาตามไปดูด้วยตัวเอง ฮ่าๆๆ (งงละสิๆ)

ตอนแรกก็กะว่าคงน่ากลัวมากกกก เตรียมข้าวโพดไปพร้อม เอาไปบังหน้านะ
เวลาผีมาก หุหุ ก็ได้ใช้สมใจ แต่รวมๆ แล้วน่ากลัวน้อยกว่าสี่แพร่งอีกกก

แพร่งแรก ไม่ได้ตั้งใจดูน้องเก้าเลยยยย ดูพี่คนขับมอไซต์ค่ะ แค่เสียงเราว่าคุ้นๆนะ ใครหว่า
พี่ตี้นั้นเองงง หล่อค่า หล่อมากกกกกกกกกด้วย แค่เสียงก็หล่อแล้ว ตอนนั้นยังไม่เห็นหน้านะคะ
แต่ดูแล้วกลัวอะ สัญญากับตัวเองว่าจะพยายามไม่เถี่ยงป๊าม๊าแล้ว กลัววววววววว

แพร่งสอง พี่แดนสุดที่เลิฟฟฟฟฟ มาแบบขำๆ เสียวๆ กับขาพี่แดนนนน เหอๆๆๆ
แต่พี่แดนก็เสือกได้อีกอะ แบบว่าอยู่ดีไม่ว่าดี ฮ่าๆๆๆ ตอนจบก็หักมุมมากมายยย
นังพยาบาลผมสั้นคนนั้นนนนนนนนน ทำพี่ตี้ได้

แพร่งสามเนี่ยแบบ ซอมบี้ยาบ้าหรอคะ งง ๆ ไม่ค่อยชอบเท่าไหร แต่แอบฟังภาษาญี่ปุ่นออก ว่า
แม่โทรมา แล้วถามว่าสบายดีมั้ย นอกนั้น มันพูดไรฟระ แต่ยัยเด็กยุ่นก็แอบโง่นะคะ
ตอนจบก็นะ แค่รถไฟขบวนเดียว

แพร่งสี่ นิโคลแสดงเก่งดีนะ เรากลัวมากอะ เอามือบัดตลก ปิดตาด้วย น่าสงสารเด็ก

แพร่งห้า สุดยอดอะ พูดได้คำเดียววว จะหักมุมไปไหน มีเล่นมุขเดิม แต่มันไม่เหมือนเดิม
มาช่าตลกมากกกก ตอนจบก็นะ สุดท้ายก็หนีความตายไม่พ้น หรือว่าพวกมันรอด

สรุปปแล้ว ถ้าจะไปดูพี่แดนอย่างเดียวไม่คุ้มค่ะ ออกน้อยเกินนนนน
แต่โดยรวมก็คุ้มนะ โดยเฉพาะแพร่งสุดท้าย ให้ความรู้สึก ประมาณว่า
ออกจากโรงด้วยร้อยยิ้มและเสียงหัวเราะไม่เหมือนเพิ่งดูหนังผีจบ
รีแล็กซ์ดี ชอบๆๆ อยากดูหนังแบบแพร่งห้า แบบเต็มๆทั้งเรื่อง เย้ๆๆ

สุดท้ายอยากบอกว่า เจ้าพ่อค่ะ ขอห่วยสักงอดได้มั้ยคะ

 ตั๋วหนัง ห้า ใบ ห้า แพร่ง

 พี่แดน แดนซ์ สเตปเทพพพพพพพพพพพพพพ