ピンク★ももこ

แปดเดือนแล้วที่ได้ีีรู้จักคนๆนึงที่ชืื่อ "โทนี่"

นึกๆแล้วก็ขำๆนะ ว่าเราได้รู้จักเค้ามากขนาดนี้ได้ยังไง
พูดๆไปแล้วมันก็เหมือนฝันเลยที่ได้รู้จักพี่โทนี่ ได้คุยกัน
ได้เจอกัน ได้รับรู้ว่าเค้าก็มองเห็นถึงความรู้สึกดีๆที่เรามีให้

วันที่พุธที่สิบแปดพฤศจิกายนสองห้าห้าสองณร้านทรูสยามซอยสอง
เราเจอกันครั้งที่เจ็ดแล้ววววว อยากบอกว่าเรากลัวมากกก
ตอนแรกนึกว่าจะไปเกื้ออีก เหมือนครั้งก่อน ตอนนั้นรู้สึกแย่มากก
แต่ก็ไม่พลาดแล้ววววว ตอนแรกก็เห็นคนจัดไฟตรงสยามดิสก็
ใจชื่นนิดหน่อยเพราะอย่างน้อยก็เป็นสัญญานที่ดี จริงมะ?
ครั้งที่แล้วบอกว่า"ยกกองเพราะจัดไฟไม่ทัน" แต่ครั้งนี้ทันใช่มะ
เราก็รอๆ นั่งตรงฮันกินดาร์ส หนาวมากกกกก เป็นวันแรกเลย
ที่กรุงเทพหนาวขนาดนี้ ลมพัดแรกกกกด้วย แต่เราชอบนะ
อากาศหนาวๆ ถึงว่าเป็นลางที่ดี อากาศดีๆ กับโชคดีๆ

ลืมไปว่าเราไปซื้อครัวซองแฮมซีสมาที่โอปองแปง
ตอนแรกก็คิดอยู่ว่าำไปซื้อเค้กกล้วยดีมั้ย ฮ่าๆๆ
แต่ขี้เีกียจเิดินอะ ต้องไปถึงพารากอน กลัวเค้าเบื่อด้วย
เลยไปเอาครัวซองแฮมชีสมาาาาาา

สักพักก็เริ่มเปิดไฟบนสะพานลอยแล้วก็กันคนไม่ให้ข้าม
เราก็เลยเดินอ้อมไปข้างถนนตรงสยามเซนเตอร์แล้วก็ลง
ไปทางเก็ทเวย์ ไม่อยากบอกว่าเพิ่งเข้าเป็นครั้งแรกกกก

แล้วเราก็เืดินๆไปจนถึงร้านทรูตรงซอยสอง ที่จะมีทางสะพานลอยข้างบน
ก็มองๆ อยู่ตรงสะพานลอยก็เจกผู้ชายคนนึง คุ้นมากกกกก
ไม่บอกก็รู้เนอะว่าใคร พี่โทนี่นั้นเอง แค่เห็นแบบไกลๆ
แบบมืดๆ ก็จำได้เลย ก็เลยลองเินขึ้นไปดูข้างบนที่มันเป็น
ทางออกไปสะพานลอยได้ แต่ก็ปิดนั้นแหละ มีที่กั้นๆด้วยย
ก็เลยไปนั่งตรงที่มันเห็นชัด ขนาดหยิบแว่นมาใส่เลยนะ
จะได้เห็นหน้าพี่ชัดๆ เพราะสายตาเราสั้นขึ้นเยอะเลยยย
มองไม่เห็นๆๆๆ แล้วสักพักพี่เค้าก็เดินออกมาาาา
กรี้ดในใจ หล่ออออออ ไม่ได้เจอเดือนกว่าาา ยังหล่อเหมือนเดิมเลยย
เค้าก็เหมือนกำลังต่อบทมั้ง แล้วก็มีเต้นๆด้วยอะ น่ารักสุดๆๆ
แล้วเค้าก็เดินไปมา แถวนั้นแหละ เราก็รอด้วยความตื่นเต้น
ใจเต้น ตึบๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แล้วก็เลยเอาโน๊ตแพดมาเขียนข้อความ
แล้วแปะลงบนถึงขนมมม ฮ่า เป็นแบบนี้

แล้วก็นั่งรอๆ รอจังหวะว่าจะเข้าไปทางไหนดี สุดท้ายก็เห็นว่าเค้าเดิน ๆ ไปตรงแถวๆ ประตูทรู
เราเลยเดินไปตรงนั้นก็เห็นพอดีว่าเค้ากำลังนั่งอยู่ หันหลังให้เลยอะ ที่สำคัญ มีผ้าสีชมพู
พาดตรงคอด้วยยยยยยยยยย กรี้ดดดด น่ารักมากกก ฮ่าๆๆๆๆๆ มีอะไรบางอย่างในมือด้วยยย
ไม่บอกหรอกว่าอะไร ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ อยากรู้อะดิ

เราก็เลยถามยามตรงนั้นว่าเปิดให้หน่อยได้มั้ยคะ หมายถึงประตู ยามก็บอกว่าไม่ได้ เค้าถ่ายหนังอยู่
เราก็พยายามจะบอกว่า รู้จักคนนั้นที่นั่งอยู่อะ สักพักพี่โทนี่ก็เหมือนจะหันๆ ข้างๆ แล้วก็น่าจะมองมา
ข้างหลังได้ เราก็เลย ก้มๆ ลงไปนิดนึงแล้ว โบกมือ เค้าก็เห็นแล้ว แต่ไม่ได้ยินเสียงกันนะ
กระจกกั้นอยู่เลย ทำมือทำปากว่า แล้วเอามือชี้ไปตรงถุงขนม ว่า เอา ขะ หนม มา ให้ ค่ะ
ไม่ได้เอาขนมาล่อนะคะพี่ เพียงแต่ไม่รู้จะพูดไรดีตอนนั้น อยากให้พี่ได้กินของอร่อยๆ
เค้าก็บอกประมาณว่าขอบคุณ แต่รอก่อนนะ รอ-ก่อน แล้วทำมือแบบ แบมืออะ อะไรสักอย่าง

เราก็ยืนสักพักแล้วพี่ทีมงานคนนึงก็เดินมา บอกยามว่า ช่วยเปิดประตูหน่อย จะเอาของจากน้องเค้า
เราก็ส่งถุงให้พี่คนนั้น แล้วก็บอกพี่โทนี่ว่างั้นกลับเลยนะคะ แล้วเค้าก็ยิ้มๆ เราก็เดินออกมา

แต่ก็คิดได้ว่า ยังไม่ได้ถ่ายรูปเลย ก็เลยเดินกลับไป ขอเค้าถ่ายรูปซึ่งต้องใช้ภาษามือ
ชี้ไปที่มือถือ แล้วก็ถ่ายผ่านกระจกมันนั้นแหละ รันทนจริงๆชีวิตตตต แล้วก็ได้ออกมาเป็น..

กินโออิชิด้วย เห็นป่าวๆๆๆ ฮ่าๆๆๆ

ไม่ได้จบเพียงเท่านี้นะ ยังมีต่อออออออ

พี่เค้ามาเม้นในไฮไฟว์ด้วยยยย อิ อิ ดีใจที่ขนมเราช่วยชีวิตเค้าไว้ได้ฮ่าๆๆ

ขอบคุณมากๆนะคะ ที่กินขนมที่เราให้ด้วยยยย

ขอบคุณมากกกกกกกกกกค่ะ